11-SEVEn

มองชีวิตผ่านมะเร็ง
อืม....เราไม่ได้เป็นมะเร็ง และเราก็ยังไม่เคยเห็นคนในบ้านจากไปด้วยโรคนี้
แต่เราก็ได้รู้จักผู้ชายคนหนึ่งที่เป็นโรคร้ายนี้และพยายามอย่างหนักที่จะต่อสู้กับโรคนี้
เราเห็นเขาทางโทรทัศน์ในหลายโอกาสและหลายรายการโทรทัศน์
และรายการหนึ่งที่เราติดตามก็คือ รายการ คนค้นคน
ดร.วรฑา วัฒนาชยังกูร
เราติดตามรายการนั้นมาในแบบของเราคือดูบ้าง ไม่ได้ดูบ้าง
เพราะไม่ได้อยู่บ้านทุกวัน
เมื่อวันที่ไปหัวหิน เราได้ซื้อหนังสือของ ดร.วรฑา มาอ่าน
และเราก็อ่านรวดเดียวจนจบ
อ่านแล้วเราก็คิดถึงคนที่ทำงานหนักให้ครอบครัวมาตลอด
เราคิดถึงพ่อและแม่ ว่าท่านทั้งคู่ทำงานหนักเพื่อเรามาตลอด
เราไม่เคยคิดว่าถ้าในวันหนึ่งวันใดที่เราไม่มีท่านทั้งคู่แล้วเราจะเป็นอย่างไร
เราจะอยู่ได้ไหม และอยู่อย่างไร
อ่านหนังสือแล้วก็ทำให้เราคิดได้ว่า ไม่ว่าอย่างไร อะไรจะเกิดขึ้น
เราก็จะอยู่บนโลกใบนี้ให้ได้ ด้วยร่างกายที่แม่และพ่อให้มา
ให้เกิดประโยชน์และคุ้มค่าที่เกิดมาให้มากที่สุด
หนังสือเล่มนี้ทำให้เราเห็นคุณค่าของครอบครัวมากขึ้น
ซึ่งเราก็ไม่รู้ว่า ดร. เขาจะตั้งใจเขียนให้เกิดความรู้สึกอย่างนั้นหรือเปล่า
แต่อย่างน้อยถ้า ดร. รู้ว่าหนังสือเล่มนี้
ได้สะกิดใจของเด็กน้อยคนหนึ่งขึ้นมาในทางที่ดี ดร.ก็น่าจะดีใจได้ล่ะ
และประโยคปิดท้ายของหนังสือที่ว่า
" ผมไม่ได้ยินดีที่จะตาย แต่พร้อมที่จะตายเท่านั้นเอง "
ก็ทำให้เราคิดได้ว่า ความตายไม่ได้พรากเราไปจากสังคมหรือจากคนที่รักเลย
แต่อาจจะเลือนหายไปตามกาลเวลา หากเราไม่มีค่าความดีอะไรให้จดจำเลย
แต่ก็อีกนั่นแหล่ะเหรียญยังมี2ด้าน คนบางคนก็ถูกจดจำด้วยความไม่ดีที่เขาทำเอาไว้

ดังนั้นก่อนที่จะตาย เราน่าจะกำหนดนะว่าเราจะมีด้านไหนให้คนจดจำ

สรุปเลยละกันว่า หนังสือ เล่มนี้น่าอ่านมาก