น้ำตา ปิดเทอม และหนังสือ

posted on 25 Oct 2006 10:56 by gant in kant

โดยทั่วไปเรามักถือว่าน้ำตาเป็นเครื่องหมายของความอ่อนแอ ความพ่ายแพ้ผิดหวัง
เป็นความทุกข์ความเศร้าที่ไม่อยากพบ อยากได้
จึงไม่มีใครอยากจะคิดถึงรวมทั้งหาคำตอบใดๆ เกี่ยวกับน้ำตา
ที่จริงธรรมชาติสร้างน้ำตามาให้มนุษย์ได้ใช้ประโยชน์หลายประการ
ช่วยป้องกันการอักเสบ ติดเชื้อของดวงตา ใช้ล้างสิ่งระคายเคืองออกจากตา
ใช้เรียกร้องความเห็นอกเห็นใจ ความสงสารจากผู้พบเห็น
ใช้เป็นเครื่องมือในการระบายเอาความทุกข์โศกออกไปจากจิตใจ
ในการศึกษาของเฟรย์พบคนเรารู้สึกสบายขึ้นหลังการร้องไห้
เป็นเพราะว่าร่างกายได้ขจัดเอาสารเคมีต่างๆ ที่เกิดขึ้นในขณะที่มีความทุกข์
ออกไปจากร่างกายพร้อมน้ำตานั่นเอง
น้ำตาที่หลั่งเนื่องจากความรู้สึกสะเทือนอารมณ์จะมีโปรตีนสูงกว่า การร้องไห้แบบอื่นๆ
สามารถสังเกตเห็นได้อย่างชัดเจนก็คือ

ผู้ที่ร้องไห้มากมักจะมีสุขภาพทรุดโทรมลง อย่างรวดเร็ว
ซึ่งน่าจะเป็นเพราะร่างกายต้องสูญเสียโปรตีนไปจากการร้องไห้นั่นเอง
น้ำตานั้นประกอบด้วยสารเคมี 3 ชนิด
สารเอนโดฟิน ซึ่งเชื่อว่าเป็นตัวรู้สึกผ่อนคลายความรู้สึกเจ็บปวด
เอซีพีเอช (ACPH) ซึ่งเป็นฮอร์โมนที่ถือได้ว่า
เป็นตัวบ่งชี้ได้มากที่สุดว่าร่างกายกำลังอยู่ในภาวะถูกกดดัน
โพรแลกติน ซึ่งเป็นฮอร์โมนที่มีหน้าที่โดยตรงในการผลิตน้ำนม

และเป็นตัวส่งเสริมการผลิตน้ำตาด้วย
[ที่มา..บทความประกอบรายการวิทยุ พิพิธวิทยา ]

***ทำท่าว่าปั้นเฉยๆ***

เราร้องไห้ไม่บ่อย แต่เราร้องไห้นาน ร้องเป็นวันๆเลย
พอมาดูตัวเองก็เห็นว่าหน้าตาโทรมมาก เหมือนที่บทความกล่าวไว้เลย
หลังจากร้องไห้เลยต้องอาบน้ำแต่ตัวและกินทุกอย่างที่ขวางหน้าทุกครั้งไป
นัยว่าเป็นการชดเชยที่ร้องไห้มาทั้งวัน
ตอนนี้เราไม่มีเรื่องอะไรให้ร้องไห้หรอก
แต่นึกถึงอารมณ์ตอนนั้นขึ้นมาพอดี เลยหาเรื่องเกี่ยวกับน้ำตาดู
เออ... ใช้คอมพิวเตอร์กันมาก ดูแลรักษาตากันบ้างนะ
หยุดพักและพักผ่อนสายตา โดยอาจจะมองไปข้างนอกบ้าง
ควบคุมความสว่างและจอภาพ ให้มีความสว่างพอดีกับสายตา
ช่วงนี้ปิดเทอมเลยต้องทำอะไรหลายๆเรื่องที่ค้างคา
ทั้งเรื่องของตัวเอง เรื่องของคนอื่น
เวลาเราหมดไปกับการทำธุระ จัดการงานบ้านและอยู่เป็นเพื่อนย่าบางครั้ง
(งานบ้านถ้าไม่มีใครสั่งก็ไม่ทำนะ แต่แม่สั่งทุกวันเลย)
บางวันก็เศร้า..แม่ลืมให้ตังค่าขนมก็ต้องไปขอป้าบ้าง ย่าบ้าง
หลานๆมันก็ไม่ค่อยจะอยู่บ้านเลย ไปเรียนพิเศษกันหมด ทิ้งเราไว้คนเดียว
ทีตอนเราเด็กๆแม่กะป๊าไม่เห็นให้เราเรียนอะไรเยอะอย่างนี้เลย
ปิดเทอมทีก็ส่งไปอยู่บ้านลุงป้า บ้านน้า บ้านยายมั่ง
ตอนนี้เราเลยเหงาบ้างแต่ตอนเย็นก็คึกครื้นดี
เหอๆๆ ช่วงนี้ใครโทรมาหาเราแล้วเราไม่รับ
แต่ก็ไม่ได้โทรกลับก็อย่าโกรธเคืองเราเลยนะ
เพราะค่าโทรศัพท์บวกกับค่าขนมเดือนนี้ที่แม่ให้มา
เราเอาไปซื้อการ์ตูนกับหนังสือที่งานหนังสือหมดแล้ว
ตั้งแต่วันศุกร์ที่แล้วโน่นแน่ะ หิ้วซะเมื่อยเลย
พอไปส่งเรื่องฝึกงานกับส่งงานไฟนอลเสร็จก็ไปเลย
คนเยอะดีจริง เข้าใจมาจัดงานช่วงปิดเทอมทำให้เราได้ไป... เสียเงิน
ประเทศไทยมีคนที่รักการอ่านเยอะนะ
สมควรสนับสนุนกิจกรรมประเภทนี้เป็นอย่างยิ่ง
เดี๋ยววันอาทิตย์จะไปใหม่ ถ้ามีตังส์ แล้วก็หิ้วหลานไปด้วย