11-SEVEn

1 พฤษภาคม 2550

วันแรงงานนะจ้า

สำหรับใครที่ใช้แรงงาน วันนี้ก็พักผ่อนให้สบายนะ

และเรา วันนี้เป้นวันที่เราใช้แรงงานง่ะ

ทำร้าน แต่งร้าน แบกของ ซื้อของ สารพัด

แต่สำหรับสิ่งที่ได้มาตอบแทนมันก็คุ้มนะ

2 พฤษภาคม 2550

มีฝาหรั่งมาดูงานที่บ.เล่นเอาเสียววูบอีกแล้ว

คิดในใจ เดินผ่านไปเลยนะ อย่าถามไรฉัน

พี่ชู รุ่นพี่ที่บ.และที่ศิลปากรมาคุยกะเราเรื่องธีสิส (อีกแล้ว)

ก็ยังคิดเรื่องไม่ออกเลยแต่ว่าก็เอางานแบบที่ชอบให้เขาดู

แล้วเฮียก็ขอดูพวกที่เราสเก็ตไว้ในสมุด

แล้วก็บอกว่าอันี้ดูแล้วมันเป็นเราดี ให้ลองเอามาคิดต่อยอด

แต่ยังก็ให้แล้วแต่เรา อย่าไขว้เขว่

หาจุดให้เจอ แต่หาให้มันเร็ว ๆ ก็จะดีมาก

3พฤษภาคม 2550

พี่ล้งสอนใส่กระดูกขา แขน มือ

จริง ๆ เราทำขาเป็นแล้วก็ไม่อยากดูเท่าไหร่

กลัวมันจะไปตีในหัว ซึ่งมันก็จริง ๆ

วิธีมันคล้ายกัน แต่ก็ไม่เหมือน

เราอยากดูแขนมากกว่า แต่คนอื่นเขายังทำไม่ค่อยได้กัน

เราก็เลยนั่งดูไปเรื่อย ๆ

แล้วพี่เขาก็ให้ไปเซ็ทกระดูกขามาส่งก่อน

เดี๋ยวกระดูกแขนค่อยว่ากันอีกที

เพราะแค่นี้ก็จะแย่กันอยู่แล้ว

แต่ (อีกแล้ว) มันจะทุ่มแล้ว เราเลยชิ่งกลับบ้านดีก่า

4พฤษภาคม 2550

มาบ.แต่เช้า นั่งทำโมเดลแล้วก็เซ็ทกระดูก

ทำไปทำมาก็งงนิด ๆ

บ่าย ๆ พี่ล้งก็สอนแขน

เราก็นั่งทำเรื่อย ๆ แต่หนอนน้อย

ชีแกจริงจังกะชีวิตมากเลย

ทำไม่ได้ก็ฮึดฮัด เหมือนคัดจมูกอยู่นั่นเอง

แล้ววันนี้ก็มี ญี่ปุ่นกะเกาหลีเข้ามาดูงานที่บ.อีกแล้ว

5พฤษภาคม 2550

เช้านี้น้าต่ายไปแข่งแรลลี่ กทม-ปราจีน

เมื่อคืนก็เลยค้างบ้านน้าแถวพัฒนาการ

กว่าจะนั่งรถจากที่ทำงาน พระราม3ไปถึง

เล่นเอาเกือบตาย

เราก็เลยติดรถไปลงบ้านยายที่โน่นด้วย

คนอื่นเขาเก็บอาซีกันแต่อิน้า ไม่เอาเลย

ไม่รู้จะได้ที่เท่าไหร่นะนี่

พอถึงทางแยกที่จะเข้าบ้านยาย ฝนตกเทลงมาใหญ่เลย

ก็เปียกกันไป

ยายหาของกินไว้ขุนเราเพียบเลย

ทุเรียน มังคุด กะยาสารท ไก้ต้ม กุ้งต้ม

ช่างรู้ใจหลานจริง ๆ รักยายที่สุดในโลก

6พฤษภาคม 2550

ต้องกลับบ้านละ นัดกะแม่ว่าจะไปดูหอ

ตั้งใจว่าจะนั่งรถไฟกลับ ลงที่หัวลำโพง

รถไฟเขาก็ดันเสีย ซ่อมอยู่เป็นนาน

กว่าจะมาถึงสถานีที่เราจะขึ้นจะเกือบเที่ยง

แม่งอนเลย สุดท้ายก็ไม่ได้ไป

อ้อ บ้านยายเรากันดานนะ ไปมีรถเมล์ผ่าน

มอไซค์รับจ้างก็ไม่มี

ปล1. เพลงจิ๊จ๊ะ เสียงผู้หญิง นี่ซาซ่า ร้องใช่ป่ะ

ปล2. แพรวเดี๋ยวอีก 2-3 วันเราค่อยทำแถกนะจ๊ะ