11-SEVEn

เดินอยู่บนทางสายเปลี่ยว มีเราผู้เดียวว้าเหว่
คืนค่ำน้ำค้างพร่าง แสงจันทร์กระจ่าง
เห็นดาวลอยห่างหนทางอีกไกล

อยากได้เธอเดินเป็นเพื่อน
อุ่นอกอุ่นใจ จะหาใดเหมือน
ร้อยไมล์แม้ไกลสักหน่อย จะดีไม่น้อย
หากเธอยังคอยเป็นเสมือน

เพื่อนร่วมทาง.....

วันที่ ๖ กรกฏาคม ๒๕๕๐

นัดกับ Rije ว่าจะไปสานสัมพันธ์กันที่หัวหิน

การเดินทางครั้งนี้ ขอบอกว่าอยากนั่งรถไฟมาก

นี่เล้ย สถานีรถไฟบางบำหรุ

แต่ว่าก็มีเหตุทำให้เราไปรถไฟขบวนด่วนไม่ได้

เนื่องจากมารุ้ที่นี่ว่ามันแพงถึงสามร้อยกว่าบาททีเดียว

เวลา ๙.๕๐ จึงได้นั่งขบวนธรรมดา กรุงเทพ - หัวหิน ราคา ๔๒ บาท

ไปแต่เช้านั่งรอกว่ารถจะมาก็นานโขทีเดียว

ฝนเริ่มโปรยปรายตั้งแต่เริ่มออกเดินทางทีเดียว

ฝนไม่น่าตกวันนี้เลยอ่ะ

นั่งไปนั่งมา ก็ชักจะเริ่มง่วง ก็เลยหลับไปได้สักตื่นสองตื่น

ข้างทางบรรยากาศสวยงาม ถ้าได้ตื่นมาดู อิอิ

ส่วน rije หลับคอตกอยู่นะตอนนี้

Nexk station HuaHin

โหว่วววววว ถึงแล้ววววววววว

หัวหิน ถิ่นเก่า

เดินผ่านอนุเสาวรีย์ โผนกิ่งเพชร

นักชกชื่อดังของหัวหิน

ซึ่งเราเพิ่งรู้ เหอ ๆ

แวะทานข้าว ทานไอติมที่หัวหินมาเก็ตวิลเลจ

ช่วงนี้ ถ้าใครนั่งรถไปก็จะเห็นที่ตั๋วรถไฟว่ามันมีโปรโมชั่นของโลตัสอยู่

เอาตั๋วรถไฟไปยื่นจะลดสามสิบบาทสำหรับคูปองอาหารหกสิบบาท

คือบัตรหกสิบบาทจ่ายแค่สามสิบ ก็เลยเอาไปใช้มา ประหยัดได้อีกหน่อยนึง

เอาหล่ะค่าต่อไปตาม Rije ไปเขาตะเกียบกันดีกว่านะคะ

คือเราอยู่แถบ ๆ หัวหิน ชะอำมาสามปี เราไม่เคยไปเที่ยวไหนเลยอ่ะ

จะไปก็แค่ หัวหิน ชะอำกับสวนสนเท่านั้น

ชะอำกับสวนสน อาจารย์พาไปวาดรูป ส่วนหัวหินไปบ่อยหน่อยไปหาข้าวกิน

ช่างเป็นคนที่ใช้เวลาไม่คุ้มค่าเอาเสียเลยนิ

ยะฮู้ ทะเล๊ ทะเล

( เป็นไรมากป่ะเนี่ย )

นี่งายยย ได้มาเหยียบทะเลแล้ว

รูปูเพียบเลย

ถ่ายทอดสดจากบนเขาตะเกียบเลยนะจ๊า

วิวที่มองลงมาสวยมากเลยจริง

ทำไมก่อนหน้านี้เราถึงไม่เคยได้มานะ

นี่แหน่ะ ๆ สวยมั้ย ๆ

แต่วันนี้ฟ้าค่อนข้างจะอึมครึม เพราะฝนโปรยปรายทั้งวัน

เดินลงจากเขาตะเกียบ เลียบชายทะเลมาเรื่อย ๆ

กะว่าจะเดินไปให้ถึงตลาดหัวหินเลยทีเดียว

ชอบบ้านนี้จังเลย เอ.. แต่ไม่รู้ว่าบ้านหรือรีสอร์ทนะ

สวยดีจังเลย อยากมีบ้านติดชายทะเลมั่งค่า

หมาทะเล ตามเราต้อย ๆ มาตั้งแต่บนเขาตะเกียบละ

โฮ่ง ๆ ตามข้าพเจ้ามา

เราได้ไกด์นำทางคนใหม่แล้ว

เดินมาไกลตั้งเท่านี้แล้วอ่ะ

เริ่มเมื่อยหน่อย ๆ แล้ว

น้ำก็อยากเล่น แต่เล่นไม่ได้

นี่โดนสิงโตทะเลเจ้าถิ่น ดมซะ เป็นไงหล่ะ

ใช่พวกเดียวกันมั้ย

มาแวะพักที่สตาบั๊ค มาเก็ตวิลเลจอีกครั้ง

เนื่องจากสองสาวแก่เหนื่อยซะแล้ว

เดินไม่ไหวแล้วจากนั้นเลยขึ้นรถนั่งกลับมาซะอย่างงั้น

เผยโฉมหน้าสองสาวที่ร่วมทริปกันในครั้งนี้

ดูออกไหมว่าคนไหน กานต์ คนไหน Rije

ดันใส่เสื้อสีเดียวกันอีก เพื่อนร่วมอุดมการณ์จริง ๆ

ส่วนนี่อาหารเย็น กุ้งตัวหญ่ายๆๆๆๆ

แต่ตอนนี้เหลือแต่เปลือกแล้ว ฟาดเรียบ

กินกันเสร็จแล้วก็เข้ามอ (ศิลปากร เพชรบุรี) ชายแดนชะอำกับหัวหิน

ฝนก็ตกหนักเรื่อย ๆ เลยเรียกให้น้องฮับออกมารับ

ทีนี้รถที่โดยสารมาด้วยเขาใจดีจัด มาส่งถึงหอข้างในเลย

น้องเลยปั่นจักรย่นไปเก้อ เปียกฝนอีกน่าสงสารมั๊ก....มาก อิอิ

อย่างว่าละ น้องใครไม่รู้น่ารัด เอ้ย น่ารักจริง ๆ

ช่วงสุดท้ายของทริปในวันนี้ ซึ้ง ๆ กับการปิดเชียร์

รับขวัญน้องนิเทศมาเป็นน้องในคณะ ผูกข้อมือน้องนิเทศ

ส่วนน้อง ๆ ออกแบบกับธุรกิจยุ่งอยู่กับภารกิจชนช้างของวิทยาเขต ซึ่งเราไปดูไม่ทัน

เราบอกคุณน้องแอ๊คว่าเราเป็นพี่ฮับ แต่มันก็เฉย ๆ

คงรู้แล้วมั้ง ก็เคยให้ดูรูปแล้วนี่ เหอ ๆ ไม่ประทับใจมันเลยวันนี้

แต่ช่างเหอะ วันนี้เราประทับใจกะเรื่องอื่น ๆ เยอะแล้ว อิอิ

รูปสุดท้าย ห่ะ ๆ เพ่งกสิณจนนิ้วติดไฟเลย

.

.

.

.

เมื่อคืนจนถึงเช้าวันนี้ไม่ได้นอนเลย

เนื่องจากเราจะต้องนั่งรถไปกับน้องตอนตีห้า เพื่อไปงานกีฬาเฟรชชี่ที่ทับแก้ว

ฝนตกตั้งแต่เช้า ทำให้การเดินทางเลื่อนออกไป

ยังดีที่ได้ไป เพราะตอนงานเฟรชชี่ฝั่งเพชรก็ไม่ได้ไปทับแก้วทีนึงแล้ว

เนื่องจากสโมกลัวว่าจะอันตราย ฝนตกหนักมาก คลาวก่อนนี้

.......

......

อ้อ เรื่องที่จะมาเล่าสุดท้ายของวันนี้ก็คือ

ตอนที่รถของฝั่งเพชร วิ่งผ่านโพธาราม โดนตำรวจเรียกกักไว้

เพราะคิดว่าเราจะไปก่อม๊อบกันรึเปล่า ในขณะนั้นเอง

คนที่นั่งข้าง ๆ เรา ก็งัวเงียขี้ตาถามเราว่า "น้อง ๆ รถเขาหยุดทำไมเหรอ"

เราก็แจ้งแถลงไขไปตามที่เห็น

สาวเมาขี้ตา : รู้จักพี่พีทมั้ย

เรา : ก็รู้จักทำไมเหรอ แต่จะเอาพีทชาย หรือ พีชหญิง หล่ะ

สาวเมาขี้ตา : ที่เป็นอุปนายกอ่ะ

เรา : ก็เพื่อนกันทำไมอ่ะ

สงสัยสาวเมาขี้ตาจะไม่ได้ยิน

สาวเมาขี้ตา : น้องอยู่ปีอะไรหล่ะ

เรา : ปีสี่ ออกแบบ

สาวเมาขี้ตาคงจะไม่ได้ยินอีก

สาวเมาขี้ตา : อยู่ปีสองใช่ป่ะ

เรา : ปีสี่ ออกแบบ

สาวเมาขี้ตา : อ่อ

สาวเมาขี้ตาเนียนมองไปทางอื่นแล้ว

.

.

ทึ่งดึ่งดึ่งโป๊ะ

.

.

เราคิดอยู่ในใจ อีนี่ พี่มึงอ่ะ จำไม่ได้เลยรึไง รับน้องมึงมาแทบตาย

อย่างงี้ต้องตัดรุ่น

คือเรารู้อยู่แรกแล้วว่าสาวเมาขี้ตาเนี่ยเป็นรุ่นน้องเรา ปีสามอ่ะ เป็นไงละหน้าแตกไปเลย