นิยายส่งท้ายปีเก่า 2007

posted on 19 Dec 2007 15:02 by gant in study

นิยายส่งท้ายปีเก่า 2007
#1 คราวซวยแห่งปี

เมื่อวันจันทร์ที่ผ่านมาตั้งใจจะทำงาน
แต่กุ้งชวนไปซื้อของเป็นเพื่อน ชวนแบบกระทันหัน เราก็ไป
เดินเหนื่อยมากตั้งแต่เที่ยงยันค่ำ
วังหลัง ท่าพระจันทร์ คลองสาน สำเพ็ง ปากคลอง อนุเสาวรีย์
กลับถึงหอประมาณสองทุ่ม อยากจะนอนพักเป็นอย่างมาก
ไขลูกบิดจะเข้าห้อง ปรากฏว่าลูกบิดหลุดติดมือออกมา
ก้มลงมองสายยูที่คล้องแม่กุญแจ ก็ยังอยุ่ดี แต่สายยูง้างออกอย่างมาก
เอาละเว้ย เกิดไรขึ้นกะฉันวะเนี่ย สมองเริ่มประมวลผล
โดนงัดห้องเว้ยยยย!!!!!!!
โทรหาแม่ โทรหาแพรว โทรหาพี่ธี พี่เป้ พี่มล น้าโจ๊ก
โทรหาหลายคนมากระหว่างทางที่รอลิฟท์ไปสำนักงานข้างล่าง
ลิฟท์ก็ช้าเสียเหลือเกิน ไม่ทันใจเราเลย
ลงมาก็เจอยามคนนึงกำลังจะขึ้นไปเดินบนตึกพอดี เลยบอก
"ยามขา ช่วยเดินไปดูห้อง733ทีค่า คิดว่าห้องถูกงัด"
คนที่เพิ่งเข้าลิฟท์ไปฮือฮากันใหญ่ แล้วเราก็เดินไปสำนักงานหอต่อ
แจ้งว่าห้องถูกงัด ขอช่างไปเปิดประตูเพราะเราเข้าห้องไม่ได้
ไม่รู้อะไรหายบ้างแล้วก็ขอดูกล้องวงจรปิดไว้ด้วย
กลับขึ้นห้องมาอีกที ยามถือลูกบิดซะแล้ว หง่ะ
และเราก็พบเพื่อนร่วมชะตากรรม เว้นจากห้องเราไป1ห้อง ถูกงัดเหมือนกัน
ลุงช่างที่ตามมาก็เริ่ม แซะลูกบิดกระเด็นออกไปอย่างง่ายดายด้วยไขควง
แม่เจ้า!!! โน้ตบุคช้านนนนน ของแพรวอีก เริ่มสำรวจของคร่าว ๆ
ก็มีโทรศัพท์หายไป กระเป๋าโน้ตบุค ที่ชาร์ทโน้ตบุค เม้าท์
โทรรายงานแม่กับแพรวอีกครั้ง ว่าอะไรหายไปบ้าง
โทร 191 ตามที่ห้องข้างเคียงแนะนำ สักพักสายตรวจก็มา
เดินดูภายในห้องทั้งสองและบอกให้เราไปแจ้งความที่สน.บางยี่ขันและก็จากไป
ด้วยความที่ยังงงๆกับเหตุการณ์อยู่ และการแนะนำจากบุคคลต่างๆ(เม้าท์แตก)
ทำให้เสียเวลาพอสมควรกว่าที่จะไปแจ้งความ โดนร้อยเวรดุว่าทำไมไม่รีบมา
ก็คุยเรื่องเหตุการณ์กันไป และก็ตบท้ายเรื่องว่าคงทำอะไรไม่ได้มาก
ได้แค่ถ่าายรูปแล้วก็ลงบันทึกไว้ก่อน แล้วตำรวจก็กลับ
ทิ้งเราไว้กับห้องที่รกและปราศจากโน้ตบุค
ไม่คิดเลยว่าเมื่อเช้านั้นที่เล่น ก็คือการใช้สั่งลา ฮือๆๆ
เสียงโทรศัพท์ก็ยังดังต่อเนื่องมาจากหลายบุคคลที่เราโทรไปก่อนหน้านี้
"ขอบคุณจริง ๆ ที่เป็นห่วงหนูมาก ๆ และคอยช่วยเหลืออยู่" จากใจเด็กน้อยที่สติลอยไปแล้ว
แม่กับป๊ามาถึงหอเกือบสี่ทุ่ม น้าชายขับรถมาให้ ตีนผีสุดๆ
มาดูก็ได้เห็นแค่รอยงัดแงะ ไม่เห็นไรมากกว่านั้น
วันอังคารต่อมาต้องไปโรงพักให้ปากคำ

รออ่านตอนต่อไปนะ เร็ว ๆนี้