11-SEVEn

ทำงานเป็นครูมาได้ 1 เดือนแล้วจ้า

แต่สอนจริงๆ เพิ่งจะได้ครึ่งเดือน เพราะครึ่งเดือนแรกเขาให้ไปฝึก

วันแรกที่ได้ตีปีกออกจากรังนะ ดีใจสุดขีด 555+

แต่ก็พ่ายแพ้ให้ต่อเหล่าเด็กๆ ฮือ ๆ

ไอ้วันแรกที่ไปทำงานจริงๆเนี่ย ตัวเรายังไม่ได้มีสอนอะไร 

พี่ๆเขาเลยให้ช่วยอาจารย์ที่สอนภาษาอังกฤษเด็ก ดูเด็กๆ

ก็เด็กซนมากเลยอะ ไม่อยู่นิ่ง เดี๋ยววิ่ง เดี๋ยวกระโดด กินขนม

เจอเด็กหลายแบบเลยเช่น เด็กเงียบๆ พี่ใหญ่ น้องเล็ก ขี้ฟ้อง

รักความยุติธรรม ขี้เก๊ก ทำตัวเจ๋ง บลาๆ

คือไม่รู้ว่าเพราะเราเกิดมานานกว่าหรือเปล่านะ

มองแวบเดียวรู้เลยว่าเด็กคนไหนนิสัยยังไง

เอ๊ะ !!! หรือว่าเราแก่ขึ้น 555+ อืมมม ... หมดพลังไปกับส่วนนี้มาก ๆ

.

.

วันต่อมาก็สอนคนที่อายุเยอะกว่าเรา สอนสบายๆหน่อย ไม่ต้องเล่นไล่จับ

แต่ว่าก็ยังไม่สบายเท่าไหร่ เพราะเราก็ต้องเตรียมการสอนเยอะมากๆ

เพื่อที่จะไปสอนเขาเราเลยจะต้องรู้ลึก รู้จริง 

ตอนนี้ก็ได้สอนหลายคลอสแล้ว เจอคนหลายช่วงอายุเลย

วัยทำงาน วัยเรียน วัยอยู่กับบ้าน 555+

ถ้าสอนวัยอยู่กับบ้าน ก็เหนื่อยนะ แต่เหนื่อยใจมากกว่า ต้องใจเย็นๆ

เพราะวัยนี้ เริ่มรับรู้ช้าและหลงลืมแล้ว ต้องค่อยๆ ค่อยๆ ไป

บางวันต้องไปสอนสาขาอื่นบ้าง มีเดินทางนิดหน่อย

.

.

สอนไปสอนมาก็รู้เลยว่า คนที่ไม่รู้อะไรเลยเกี่ยวกับคอมพิวเตอร์มีเยอะจริงๆ

บางคนก็ไม่รู้เลยว่ามันคืออะไร จะถามลูกก็ไม่กล้า เลยต้องมาเรียน

บางโปรแกรมที่เราว่าง่ายๆ แค่ไปมองๆ ลองจิ้มเล่นๆดูก็น่าจะใช้เป็น เขาก็ไม่เป็น

แม้แต่วัยเรียนเอง ซึ่งน่าจะใช้เป็นโรงเรียนน่าจะสอน น่าจะได้เรียน ไม่เป็นก็มี

กรณีวัยเรียนนี่น่าจะน้อยละ ที่ใช้ไม่เป็น บางทีก็สงสัยว่ามันเป็นไปได้ไง

.

.

ตอนนี้เรารู้สึกว่างานนี้สนุกดี

ถ้าทำไปได้ยาวๆก็คงจะดี (ปัญหามันอยู่ที่ว่า จะเบื่อเองรึเปล่า สำคัญเลย)

.

.